Wolf op Woensdag

troep

t

‘Waarom vind je het eigenlijk zo vervelend als ik  plotseling tevoorschijn kom?’

Ik kijk op van de krant. ‘Omdat ik dan moet denken aan alle pijn en verdriet’ zeg ik.

De wolf zet een pannetje water op. Een doosje met eieren staat op het aanrecht. ‘Daar moet je toch altijd wel aan denken? Hij krabt aan zijn kop. ‘Ik bedoel…het is toch nooit ver weg?’

‘Nee klopt. Het is altijd in de buurt. Maar het is heel kwetsbaar. Alsof ik rondloop met een ongekookt ei, ofzo. Als je niet uitkijkt, dan breekt het.’

Maar daar heb je toch niet altijd zin in? De wolf pakt een eitje uit de doos en rolt ‘m over het aanrecht. ‘Dan kan je nooit voluit gaan!’

Ik sta op en loop naar de wolf toe. ‘Jawel hoor’ zeg ik. Ik geef het ei een tik. Het rolt van het aanrecht en valt op de grond. ‘Als je de troep maar weer opruimt.’

Over de auteur

Jacqueline van den Bosch

Reageer

Wolf op Woensdag